Dlaczego utrata wagi na GLP-1 może z czasem zwalniać

Utrata wagi to krzywa, nie prosta

Jeśli wyobrażasz sobie utratę wagi na GLP-1 jako jednostajnie opadającą linię, dane z badań klinicznych pokazują bardziej złożony obraz: zmiany są realne, ale rozłożone na wiele miesięcy — najszybsze na początku, potem coraz wolniejsze.

Kluczowe badanie semaglutydu, STEP 1, obserwowało dorosłych przez 68 tygodni stosowania cotygodniowego zastrzyku. W tym czasie średnia zmiana masy ciała wyniosła −14,9% w grupie semaglutydu i −2,4% w grupie placebo — trwała, klinicznie istotna redukcja połączona ze zmianą stylu życia.¹

Badanie tirezepatydu, SURMOUNT-1, trwało 72 tygodnie i obejmowało trzy dawki. Średnia zmiana masy ciała w 72. tygodniu wyniosła −15,0% (5 mg), −19,5% (10 mg) i −20,9% (15 mg) wobec −3,1% w grupie placebo.³ W obu badaniach te liczby to punkt końcowy długiej, stopniowej krzywej — nie stała tygodniowa stawka.

Dlaczego krzywa się wypłaszcza: plateau jest częścią procesu

W tych badaniach utrata wagi nie trwała w nieskończoność — zwalniała i stabilizowała się na poziomie, który badacze nazywają plateau. W dwuletnim badaniu STEP 5 semaglutyd spowodował znaczną początkową redukcję masy ciała, która osiągnęła plateau po mniej więcej 60. tygodniu i utrzymywała się do końca badania.²

Naukowcy zbadali, jak przewidywalny jest ten proces. W analizie post-hoc badań SURMOUNT plateau zdefiniowano jako zmianę masy ciała poniżej 5% w ciągu 12 tygodni i w każdym kolejnym przedziale; według tej definicji większość uczestników osiągnęła plateau do 72. tygodnia, a w SURMOUNT-1 około 88–90% uczestników we wszystkich kategoriach BMI zatrzymało utratę wagi na tym etapie.⁴

Czas był różny. W SURMOUNT-1 mediana czasu do osiągnięcia plateau wynosiła od około 24,3 tygodnia (nadwaga) do 36,1 tygodnia (otyłość III stopnia), a wyższa dawka, młodszy wiek i płeć żeńska wiązały się z późniejszym osiągnięciem plateau.⁴ Zwalniająca krzywa to typowy przebieg opisywany w tych badaniach; to, kiedy się wypłaszcza, jest różne u każdej osoby.

Stabilizacja to nie cofnięcie efektów

Warto odróżnić dwa zjawiska: spowolnienie utraty wagi od jej powrotu. W badaniu STEP 5 średnia utrata wagi wyniosła około −15,6% w 52. tygodniu i −15,2% w 104. tygodniu — autorzy uznali, że świadczy to o minimalnym odzyskiwaniu wagi w ciągu 104 tygodni.² Krzywa się wypłaszczyła, ale efekty zostały w dużej mierze zachowane.

Obraz zmieniał się po odstawieniu leku. W przedłużeniu badania STEP 1 po zaprzestaniu stosowania semaglutydu uczestnicy odzyskali do 120. tygodnia 11,6 punktu procentowego utraconej wagi (wobec 1,9 punktu w grupie placebo), a poprawy kardiometaboliczne wróciły do wartości wyjściowych.⁵

Wyłaniający się z badań obraz jest więc następujący: krzywa opada szybko na początku, zwalnia przez wiele miesięcy, a następnie ustabilizowuje się na plateau, które utrzymuje się przez cały czas leczenia. Tonic może pomóc Ci śledzić własną wersję tej krzywej, ale nie zastępuje lekarza — pytania dotyczące Twojego indywidualnego przebiegu leczenia, dawkowania czy jakichkolwiek zmian w terapii należy kierować do specjalisty, który wypisał Ci receptę.